zondag 12 juni 2016

Wie schrijft, die blijft!


De laatste tijd ben ik mezelf vragen aan het stellen, die helpen me wat meer richting te geven in wat ik wil , wat ik belangrijk vind en waar ik meer tijd aan wil besteden.Normaal gesproken wil ik namelijk heel veel en kan ik maar weinig van die dingen daadwerkelijk doen of bereiken. Gevolg: ik raak gefrustreerd. Dus: hoe zorg ik dat ik minder wil? Wat wil ik ECHT? Waar wil ik me op gaan richten en wat is bijzaak? Door dit te beantwoorden blijf ik niet cirkelen in rondjes, maar kan ik mijns inziens echt weer vooruit.

Langzaamaan krijg ik door het beantwoorden van die vragen steeds meer momentjes dat ik door de bomen het bos opnieuw begin te zien. En dat ik dankbaar wordt voor de dingen en mensen om mij heen. Precies de opzet.

Wat ik bij navraag (aan mezelf) belangrijk blijk te vinden is: dingen creëren. Hiermee maak ik mezelf blij. Maar omdat mijn tijd beperkt is, zo merk ik, moet ik het zoeken in kleine dingen. Of dit nu een schets  in mijn schetsboek is, een klein schilderijtje, een armbandje, een gedichtje óf een klein stukje schrijven op mijn blog maakt niet uit. Dit alles valt onder creëren.

Schrijven is dus een van die dingen, die ik meer wil gaan doen. Goed dat ik dit nu weet. De afgelopen maanden heb ik deze blog laten verslonzen, maar dat is niet wat het verdient. Vandaar dat ik mezelf prikkel met de klassieke uitspraak: "Wie schrijft, die blijft". Wat ik daar zelf dan ook mee bedoel. Het hoeft niet gelijk een heel boek te zijn. Hoewel dat wel leuk zou zijn. Maar: laat ik klein beginnen. En dan zien we wel.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen